میدونم که یک وقتایی دلت ازم میگیره روزایی که حواسم نیست بگم خیلی دوست دارم ...هرچند که دیگه برات اهمیتی نداره دوست داشته باشم یا نه..اما بدون من هنوز بعد ۵سال تولدت از یادم نمیره..کسی که فراموشم کردی تولدت مبارک.کادوی تولدت ۱۰۰۰تاصلوات برای سلامتیت 

من درختم اما نه درختی که بروید درباغ                                                                                       

نه درختی که برقصد دلشاد

آن درختی که بگرید با ابر                                                                                         

آن درختی که نبالد در باغ

آن درختم که ز دیدار نسیم                                                                                              

برگ برگش کشد دل از فریاد

آن درختم که در این دشت سیاه                                                                                           

روزو شب مو کند بامجنون

همه دم ناله زند با فرهاد                                                                                            

آن درختم که به صحرای غریب

خفته در بستر شب                                                                                                   

رسته در دامن کوه

شاخه هایش حسرت                                                                                                         

برگ برگش اندوه

تک درختم به دل بادیه آتشناک                                                                                                

که نه آب است در آنجا و نه آبادی

          

شاخه هایم همه چون دست مناجات به ابر بلند است                                                                                                                                                

برگ هایمچو زبانی که بسوزد ز عطش                                                                                               

روز و شب منتظر باران اند

لیک بارانی نیست                                        

                           

سلام

بالاخره سد بزرگ زندگیم شکست همه استرسا همه بی خوابی ها تموم شد رفتم سراغ زندگی جدید یعنی دانشجویی.

خیلی دلم تنگ شده بود برای نوشتن دلم تنگ شده بود برای دردل.نمیدونم از کجا شروع کنم نمیدونم باید گذشتمو فراموش کنم یا ادامه بدم ولی آخه میخم به دیوار بکوبی و دربیاری جاش تا آخر میمونه... اما انگار دیگه هیچ راهی برای برگشتش نیست باورش سخته ولی باید باور کنم که دیگه خزون شد و بهار با او بودن و عادت لمس دستاش همیشه اسیر جمله های خاک گرفته اتاقم شده  نمیشه نشست و دم نزد و دید وقتی آرزوهات یکی رنگ می بازن و زندگی سیاه قلمت کمرنگ تر و کم رنگتر میشن 

من ببخش اگه کمرنگم     من ببخش اگه هنوزم دوست دارم